blog pana kruka

W ostatnich miesiącach prowadzę dosyć intensywną kampanię edukacyjną poprzez organizowanie cyklu projekcji filmów zaangażowanych politycznie oraz społecznie połączonych z wykładami i dyskusjami na tematy poruszane w filmach. Niektóre z filmów oglądałem po raz pierwszy i myślę, że warto wymienić tu kilka tytułów i zamieścić krótkie recenzje. Być może przyda się to innym aktywistom w ich pracy.

Zacznę od Bold Native, który jest dla mnie zdecydowanym faworytem. Według mnie to najlepszy film 2010 roku. Film opowiada historię członka Animal Liberation Front, poszukiwanego przez FBI oraz swojego ojca (CEO jednej z korporacji), który desperacko stara się nawiązać z nim kontakt. Znajdziemy tu całą gamę trudnych pytań i jeszcze trudniejszych odpowiedzi, znajdziemy tu też prawdę na temat tzw. organic milk i organic eggs. Film nienachalnie prowokuje do myślenia nad swoimi wyborami, swoim przywiązaniu do konformizmu okupionego cierpieniami tysięcy zwierząt. Porusza przy tym kilka kontrowersyjnych tematów takich jak używanie przemocy, absurdalność wegetarianizmu czy podwójnych standardów. Wszystko to opakowane w trzymającą w napięciu fabułę, świetną pracę kamery, muzykę i reżyserię. Wyświetlałem ten film już dwa razy, a w najbliższym czasie będę wyświetlał go po raz kolejny. Za każdym razem reakcje były bardzo pozytywne, ludzie byli poruszeni, niektórzy nawet wstrząśnięci, a większość zainspirowana tym co zobaczyła. Pozycja obowiązkowa dla każdego!

Economics Of Happiness to dokument o globalizacji i jej alternatywie, czyli budowaniu społeczeństw opartych na lokalnej ekonomii, ekologii i równości. W pierwszej części przedstawione są najważniejsze cechy globalizacji i jej tragicznego wpływu na życie ludzi w różnych rejonach świata. Mowa tu o zmianach klimatu, o dewastacji środowiska, wyzysku, drastycznym konsumpcjonizmie krajów zachodnich i niszczeniu lokalnych kultur. W drugiej części omawia się aspekty lokalnej organizacji życia społecznego. Film przedstawia całkiem ciekawe alternatywy, objaśniając przy tym mechanizmy, które mogą polepszyć życie nas wszystkich. Plusem filmu jest pozytywny przekaz, nadzieja na zmiany, która przemieszcza się między różnymi sekwencjami. Minusem jest zaś pewne utopijne przekonanie lub pominięcie faktu, który jest znany większości aktywistów. Budowanie egalitarnych alternatyw zawsze łączy się z reakcją korporacyjnych i politycznych elit, które starają się zablokować wszelkie możliwości odrzucenia kapitalizmu, systemu monetarnego czy korporacjonizmu. Wystarczy wspomnieć choćby Zapatystów czy działaczy kampanii Shell To Sea w Irlandii, co zostało świetnie udokumentowanie w filmie The Pipe i książce Once Upon A Time In The West. Brak tego motywu jest dla mnie sporym zaniedbaniem ze strony filmowców.

Na koniec, świetnie wypromowana kolejna część projektu Venus Zeitgeist: Moving Forward. Niestety mimo dużej promocji produkcja ta okazała się klęską. Mamy tu do czynienia z prawie trzy godzinnym dokumentem, na który składają się głównie wypowiedzi ludzi reprezentujących różne dziedziny. Pomimo całkiem ciekawych kwestii poruszanych w filmie takich jak genetyka, system monetarny oraz bardziej antykapitalistycznego wyrazu tego obrazu, film pozostaje nudnym, propagandowym narzędziem projektu Venus. Futurystyczne rozwiązania proponowane przez twórców nie porywają tłumów, często wydają się odrealnione i dalekie od oczekiwań ludzi. W dyskusji po filmie okazało się, że nie spodobał się on ani jednej osobie, będącej na projekcji. Warto tu dodać, że przynajmniej połowa tych osób widziała poprzednie części. Jedynym dobrym aspektem filmu jest gruntowna krytyka neoliberalizmu, systemu bankowego i monetarnego. Jednak to wszystko co może zaproponować.